Maand: maart 2015

Dubbelleven

Sinds ik kinderen heb, is mijn leven ontdubbeld. Ik leef in twee naast elkaar dobberende realiteiten. In de ene is alles concreet en prozaïsch: wie moet er wanneer eten krijgen, wie moet er wanneer waar zijn en hoe krijg ik dat allemaal georganiseerd.

De andere wereld zit helemaal in mijn hoofd, een plek waar ik me kan terugtrekken wanneer ik dat wil. Had ik geen kinderen, ik zou er constant vertoeven, ik ben van nature geen sociaal mens. Ik heb de neiging contact te vermijden en conflicten uit de weg te gaan. Ik telefoneer zelfs niet graag met mensen die ik niet ken, een mail werkt toch even goed? Daar zie ik alles zwart op wit en kan ik vooraf nadenken over wat ik wil zeggen. Met kinderen lukt dat dus niet meer, en dat moet het understatement van het jaar zijn.

De ene minuut zit ik met tranen in de ogen van ontroering, die kinderen van mij zijn ook zo schattig. De natuur heeft hen ook zo gemaakt, met hun mollige wangetjes en lieve lachkuiltjes. Het volgende ogenblik gedragen ze zich als varkens, letterlijk. Kind 3 werd al geweten lege yoghurtpotjes uit de vuilbak te halen om die vakkundig leeg te likken. Ja, ja, zo’n moeder ben ik dus, ik laat dat gebeuren.